Nieuwsbrieven

Nieuwsbrief 10

PDF
Beste lezer,

Rosa Kiekebosch-Wigink geeft Rouw- & Verliesbegeleiding aan Kinderen, Jongeren en Volwassenen. 
 
Verlies! We krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Je wordt ermee geconfronteerd bij: (naderend) overlijden, scheiding, chronische ziekte, verlies van werk, ongewilde kinderloosheid of andere verwachtingen. Kortom er kunnen allerlei gebeurtenissen plaatsvinden die een verlies tot gevolg heeft. Het kan een recent verlies of een verlies van járen geleden betreffen. Door het toelaten van de gevoelens die je hebt kan deze gebeurtenis (alsnog) een plaats krijgen in je leven. Uitingen van de pijn van het gemis kunnen zijn: boosheid, lusteloosheid, ontkenning, vermoeidheid, depressiviteit, eenzaamheid, rusteloosheid, concentratieverlies en inslaap- en doorslaapproblemen. Als begeleider wil ik de pijn en het verdriet die jij met je meedraagt helpen verlichten. Belangrijk is het dat je gaat inzien dat vreugde en verdriet bij elkaar horen: is er geen ruimte voor het een dan vaak ook niet voor het ander. Ik wens je toe dat je ruimte kunt en durft te geven aan dat wat je bezig houdt. Na mijn begeleiding voelen volwassenen zich gelukkiger en evenwichtiger, hebben meer zelfvertrouwen en weten weer richting aan hun leven te geven. Kinderen en jongeren zijn vrolijker. Voelen zich minder boos, bang of verdrietig. Zijn minder eenzaam en denken positiever over het leven. 

De toekomst hangt van een hoop dingen af maar vooral van jou! Vergoeding door verschillende zorgverzekeraars, een verwijzing door de huisarts is niet  nodig (zie
www.rosakiekebosch.nl
). Ik hoop dat je me via de nieuwsbrief beter leert kennen en aan mij zult denken wanneer je zelf, of iemand in jouw omgeving, in een situatie terecht komt waarin extra ondersteuning nodig is.

Jaargang 2, nummer 5 oktober-november-december 2012

Herfst
De herfst is begonnen, de bladeren vallen van de bomen, de natuur keert zich naar binnen. Tijd voor bezinning: ‘wat heeft zijn tijd gehad en kan ik loslaten, en wat is onverwoestbaar eigen in mij en wil meer ruimte krijgen?’

  











Uit: Van harte leven met de seizoenen, auteur: Phil Bosmans

Hoe ervaren wij de herfst? Klagen we dat de schaduwen langer worden, dat kou en duisternis toenemen? Het kan ook zijn dat we worden overvallen door de pijn van de vergankelijkheid, omdat het mooiste van het leven voorbij is en omdat leed en verdriet optreden als ongenode gasten.
Of we kunnen blij zijn met de laatste stralende bloemen, de bontgekleurde bladeren, de vruchten…. Met alles wat in het leven niet alleen is vergaan, maar ook is gerijpt voor de oogst.
Voor kinderen is het een bijzonder genot om te ravotten in de bergen goudgele bladeren. Alsof ze de overdadige weelde van de natuur kunnen voelen. De Schepper is geen vrek. De wonderen van de evolutie zijn onuitputtelijk. De mens krijgt er nooit genoeg van om ze te doorgronden.
De overvloed van het leven én de pijn van het leven: de herfst maakt ons vertrouwd met beide facetten. Alles in dit leven is vergankelijk, zowel alle vreugde als al het verdriet. Alles gaat voorbij.
Wat blijft, is de liefde. Daar hebben we heimwee naar. Zij alleen volstaat. Zij is ons eeuwige thuis.
 
Interview
In de Stentor van 23 augustus jl. editie "Salland" staat een interview met mij in het kader van de zomerserie Bijzondere Beroepen. “Ze heeft zelf een harde leerschool gehad, typeert haar jeugd als 'groot geworden in een sluier van verdriet'. Nu is ze er helemaal bovenop en helpt juist anderen om te gaan met verlies” Klik hier voor de rest het interview:
www.rosakiekebosch.nl/index.php/artikelen

Nominatie Counsellor van het jaar
De shortlist is bekend gemaakt voor de verkiezing Counsellor van het Jaar 2012 voor Nederland en België, helaas zit ik daar niet bij. Er zijn in de afgelopen weken een kleine 400 stemmen uitgebracht op de 12 genomineerde personen. De organisatie schreef me: "Ook jij heb veel stemmen gekregen en de jury was onder de indruk van de motivaties waarmee deze gepaard gingen. Weet dat jouw werk door veel mensen wordt gewaardeerd". Wie op mij gestemd heeft is mij niet bekend daarom bij deze: Alle stemmers bedankt!

TV-uitzending

Van de programmamaakster van Het Hiernumaals kreeg ik door dat de tv-opnames van mij, opgenomen 31 mei jl., op zijn vroegst begin 2013 worden uitgezonden. Van verschillende kanten kreeg ik de vraag, wanneer de serie nu (eindelijk) begint, en die vraag is heel terecht. In eerste instantie zou de serie in het najaar starten. De uitzending zal in het weekend zijn, want de doordeweekse programmering is, zoals jullie misschien wel weten, wegens bezuinigingen teruggebracht tot een uur. Zodra ik de definitieve uitzendtijden en data heb geef ik het door.

Het taboe op het verdriet om je gestorven huisdier
Ook als eigenaar van een huisdier krijg je vroeg of laat met de dood te maken. Je huisdier overlijdt of misschien moet je hem wel laten inslapen.
In de afgelopen periode zijn mijn dochter en ik druk in de weer geweest met haar zieke huisdieren. Helaas hebben we uiteindelijk binnen twee weken twee dieren moeten laten inslapen. Het was een intensieve en spannende periode.
Als kind al verbaasde het me hoe makkelijk sommige mensen een beslissing over het leven en de dood van ‘hun dier’ nemen, hoe makkelijk het ene dier voor het andere wordt ingeruild alsof het een paar schoenen is. Opmerkingen als: Wat kost die bezoeken aan de dierenarts allemaal wel niet, je kunt daar en daar zo weer (gratis) een nieuwe halen of de opmerking: in laten slapen, hoezo? dat kan ik zelf wel, hoor ik nu en hoorde ik als kind.
Als kind al verbaasde ik me over het feit de dat poezen en honden niet gesteriliseerd werden of een prikpil kregen en dat blijkbaar de jonge dieren om zeep werden geholpen of zoals dat werd genoemd naar Putman of Kolkman werden gebracht (het heeft een tijdje geduurd voordat ik dat begreep). Het zal te maken hebben met de plattelandsomgeving waarin ik opgegroeid ben en nog steeds woon.
Mijn dochter en ik waren verdrietig toen we haar dieren moesten laten inslapen. Heel vaak al heb ik afscheid van dieren moeten nemen en telkens ging dit gepaard met groot verdriet. Ik ben me ervan bewust dat hier een taboe op rust, een taboe dat aandacht verdient en waar ik als rouwbegeleider hierbij aandacht voor vraag.
Je huilt toch niet om een dier? Hoezo in laten slapen, hoezo meenemen naar huis en zelf begraven/cremeren, je laat het toch gewoon achter bij de dierenarts? De dierenarts vertelde me hoeveel verdriet hij dagelijks ziet. “Wat denk je van de oude mevrouw die haar hondje moet laten inslapen, het hondje wat ze nog samen met haar overleden man heeft gehad”.
Mijn advies is dan ook om je verdriet serieus te nemen. Jij hebt verdriet om dat wat niet meer is, de band die jullie samen hadden, de liefde en trouw, misschien de moeilijke periode in je leven waar het dier jou doorheen heeft geholpen. Er zijn verschillende mensen die een betere band met hun huisdier hebben dan met de mensen om hen heen…
Persoonlijk denk ik dat het afscheid nemen van je huisdier vaak linkt aan eerdere verliezen in je leven, tenminste dit heb ik bij mezelf verschillende keren ervaren. Zoveel tranen, zo’n diep verdriet dat ik me er volgens de aangeleerde waarden en normen eigenlijk een beetje voor schaam. Je gaat een rouwperiode in, een periode die overigens veel korter duurt dan het verliezen van een dierbaar persoon maar die dus wel heftig kan zijn. Het verdriet raakt vaak oude wonden aan. Het is niet nodig je verdriet te analyseren. Wees er in liefde, zonder oordeel, bij en wees dankbaar voor dat wat er is geweest!

Kortingscoupon

Heb je de Rabobank DichterbijVoordeel Salland al in je bus ontvangen? Voor nieuwe cliënten zit er een mooie aanbieding in geldig t/m 29-11-12.

Kinderen/Jongeren/Jongvolwassenen
Een paar maanden geleden werd ik gebeld door een uitvaartverzorger. Ik kreeg het verzoek een groep kinderen (de eigen kinderen, buurkinderen, neefjes en nichtjes) te begeleiden in het ontvangen van het afschuwelijke nieuws hoe hun papa, hun buurman, hun oom gestorven is….
Uiteraard kan ik hier niet verder op ingaan. Maar wat ik hierbij wil zeggen is dat ik het zuiver vind dat er zoveel meer openheid naar kinderen toe is. Een enorme verbetering t.o.v. jaren geleden. Kinderen kun je niet weghouden van het verdriet, hoe graag je dat ook zou willen. Ze hebben voelsprieten waarmee ze zaken opvangen, zien mensen stiekem praten en door de openheid van de maatschappij van tegenwoordig en social media verspreidt (soms helaas) ook slecht nieuws zich snel.
Zeer zorgvuldig vind ik het dat de uitvaartverzorger mijn hulp heeft ingeroepen en dat er nu een zware last van de schouders van de moeder van het gezin en van de betrokken ouders is gevallen.
Hierbij enkele tips voor het omgaan met kinderen: Er is geen goede of foute reactie in hoe een kind moet reageren op zulk verdrietig nieuws. Wel is het belangrijk dat je openstaat voor hun vragen/er voor hun bent. Wees kort in reactie op de vragen die ze stellen, hang geen hele verhalen op, wees eerlijk. Vraag allereerst wat het kind zelf denkt. Luister goed naar het kind. Zo kun je beter aansluiten bij het niveau van het kind. Openheid is belangrijk. Ze moeten het gevoel hebben dat alles gezegd en gevraagd mag worden en niets onbespreekbaar is.
Vind je het moeilijk jouw kind te begeleiden rondom rouw, heb je vragen? Stel ze gerust. Bel me gewoon.

Aanraders: Uitzendingen, App, links, websites en boeken
"Over mijn lijk"
In “Over mijn lijk” worden vijf jonge, ongeneeslijk zieke mensen een jaar gevolgd. De jongste is 14 en de oudste 38.
Het doel van het programma is om leven met een ongeneeslijke ziekte bespreekbaar te maken, dat is ook de motivatie van de mensen in het programma. Iedereen kent wel iemand die de diagnose kanker heeft gekregen. Of het nou je partner is, een neefje of een verre vriend. Mensen in de omgeving kunnen er vaak niet mee omgaan en nemen afstand. Maar wat de meeste mensen met de diagnose kanker willen, is juist erover praten en het bespreekbaar maken.
oml.bnn.nl/

Bibian Harmsen
Indrukwekkende documentaire van de laatste maanden van een 41-jarige moeder van drie kinderen, schrijfster, vormgeefster en muzikante: Bibian Harmsen. Ze had alvleesklierkanker. Uitgezonden door Kruispunt TV 30 september jl.:
www.rkk.nl/kruispunt/archief/2012/detail_objectID748892.html

Op haar blog schrijft ze: Morgen gaat het vast wel beter, morgen voel ik me minder moe. Morgen. Morgen kan ik weer wat schrijven, weer iets doen. Nu ben ik alleen maar zo moe, zo moe. Op mijn linkerzij gaat wel, maar liggend op mijn rechtzij is niet te doen. Op mijn rug is zo saai en links heb ik weer zo’n pijn aan mijn schouder. Het blijft behelpen. Soms schiet ik badend van het zweet recht overeind verward uit een diepe droom ontwakend. Meestal een nachtmerrie. Kun je wakker worden uit een nachtmerrie die maar door gaat? Het lijkt wel of ik wacht, tot ik morgen uitgeslapen ben en weer mijn eigen dingen kan gaan doen. Morgen gaat het vast wel beter. Morgen ben ik minder moe. Morgen.

Na haar dood gaat haar man Klaas ten Holt verder met dit blog: 
www.klaastenholt.blogspot.com
Hij schrijft: Hoe pak je je leven weer op als je maatje er niet meer is. Overal in alles wat ik doe kom ik haar tegen. Ik zal moeten leren wat ik het aller-moeilijkst vind: hulp vragen. In mijn eentje ga ik het niet redden. En met mij alleen is het voor de kinderen ook niets aan. Ze moeten het huis nu delen met een verstrooide vijftiger. Een papa die eigenlijk het gelukkigst was in de rol: man van…..Zijn angst is om een sombere vent te worden, alleen met de kinderen aan tafel, het eten dat niet lekker is. Ik ga er natuurlijk alles aan doen om te zorgen dat het niet zo is!
Iedereen zegt dat ik het heel goed doe. Maar dat is onzin: ik doe maar wat. Ik ben bang maar ook vol vertrouwen, ik moet wat met mijn leven gaan doen maar ik weet nog niet wat. Hoe verander je jezelf?

Muziek
Zingen voor je Leven is het landelijke korennetwerk van Stichting Kanker in Beeld. In deze koren wordt gezongen door mensen die met kanker te maken hebben (gehad). Het eerste koor startte in 2003 in Amersfoort, inmiddels kun je terecht in alle delen van Nederland. Je kunt altijd direct meedoen, er zijn geen wachttijden of toelatingsprocedures. Je hoeft geen zangervaring te hebben, het plezier in zingen staat centraal. De leden laten ons zien en voelen dat zij kiezen voor het leven. Het zingen verbindt, ontroert en geeft energie.
www.youtube.com/watch

Beste mensen, ik hoop dat je, net als de overige 475 abonnees, deze nieuwsbrief weer met interesse gelezen hebt. Verschillende items heb ik de laatste maanden al gedeeld via mijn facebookpagina: Rouw- & Verliesbegeleiding Rosa Kiekebosch-Wigink (
www.facebook.com/pages/Rouw-Verliesbegeleiding-Rosa-Kiekebosch-Wigink/125695004198105) De volgende nieuwsbrief verschijnt begin januari 2013.
Ik zou het fijn vinden als je deze nieuwsbrief doorstuurt naar mensen voor wie het van waarde zou kunnen zijn. Reeds verschenen nieuwsbrieven zijn te vinden onder:
www.rosakiekebosch.nl/index.php/nieuwsbrieven

Hartelijke groet,
Rosa Kiekebosch-Wigink Praktijk voor Rouw- & Verliesbegeleiding

 

 

Nieuwsbrief 9

PDF
Beste lezer,

Rosa Kiekebosch-Wigink geeft Rouw- & Verliesbegeleiding aan Kinderen, Jongeren en Volwassenen. 
 
Verlies! We krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Je wordt ermee geconfronteerd bij: (naderend) overlijden, scheiding, ernstige ziekte, verlies van werk, ongewilde kinderloosheid of andere verwachtingen. Kortom er kunnen allerlei gebeurtenissen plaatsvinden die een verlies tot gevolg heeft. Het kan een recent verlies of een verlies van járen geleden betreffen. Door het toelaten van de gevoelens die je hebt kan deze gebeurtenis (alsnog) een plaats krijgen in je leven. Uitingen van de pijn van het gemis kunnen zijn: boosheid, lusteloosheid, ontkenning, vermoeidheid, depressiviteit, eenzaamheid, rusteloosheid, concentratieverlies en inslaap- en doorslaapproblemen. Als begeleider wil ik de pijn en het verdriet die jij met je meedraagt helpen verlichten. Belangrijk is het dat je gaat inzien dat vreugde en verdriet bij elkaar horen: is er geen ruimte voor het een dan vaak ook niet voor het ander. Ik wens je toe dat je ruimte kunt en durft te geven aan dat wat je bezig houdt. Na mijn begeleiding voelen volwassenen zich gelukkiger en evenwichtiger, hebben meer zelfvertrouwen en weten weer richting aan hun leven te geven. Kinderen en jongeren zijn vrolijker. Voelen zich minder boos, bang of verdrietig. Zijn minder eenzaam en denken positiever over het leven. 

De toekomst hangt van een hoop dingen af maar vooral van jou! Vergoeding door verschillende zorgverzekeraars, een verwijzing door de huisarts is niet  nodig (zie
www.rosakiekebosch.nl). Ik hoop dat je me via de nieuwsbrief beter leert kennen en aan mij zult denken wanneer je zelf, of iemand in jouw omgeving, in een situatie terecht komt waarin extra ondersteuning nodig is.

Jaargang 2, nummer 4 juli-augustus-september 2012

(Chronisch) ziek zijn
In mijn directe omgeving heb ik te maken met kinderen/volwassenen die (chronisch) ziek zijn. Een hele zoektocht, ook voor de mensen om de patiënt heen. Een zoektocht van ziekenhuizen in en ziekenhuizen uit, onderzoeken en uitslagen, hoop en teleurstelling en daarna begint de zoektocht vaak weer van voren af aan. Hierbij wil ik met name stilstaan bij die mensen die een (onbegrepen chronische) ziekte hebben: bijv. weke delen reuma: fibromyalgie, chronisch vermoeidheidssyndroom: ME/CVS. Hoe ver de medische wetenschap ook is, sommige ziekten blijven een raadsel. Het lukt maar niet om de oorzaak ervan te achterhalen en om te weten te komen hoe de patiënt genezen kan worden. Voor de mensen die zo'n onbegrepen ziekte hebben, wordt het allemaal nog beroerder als de ziekte niet officieel erkend wordt. Het is dan namelijk ook nog eens moeilijk om in aanmerking te komen voor de WAO en voor voorzieningen.

Het zo lang zoeken naar wat er aan de hand is, het onvoldoende behandeld kunnen worden. Je wilt zo graag een naam krijgen voor dat wat er met je aan de hand is, want zo werkt immers de buitenwereld: er is (meer) medeleven en erkenning wanneer er een officiële benaming is. Een jongvolwassen cliënte, vertelde me dat ze jaren aan het dokteren is geweest, ook verschillende alternatief artsen/therapeuten had bezocht, ze kon vaak niet meedoen aan activiteiten w.o. van haar vriendinnengroep. Nooit hoorde ze enig medeleven vanuit hen. Op het moment dat een andere vriendin uit haar groep een oorcorrectie ingreep onderging, werd deze overladen met attenties en aandacht. Dit trof haar zeer.

Wanneer je al heel lang specialist na specialist, bloedprikken en scans, onderzoeken en fysiotherapie enz. ondergaat, maar je wel (gedeeltelijk) aanwezig bent op school/werk, of op de club waar je bij zit, tsja dan ben je er nog en zal het allemaal wel meevallen. Iedereen is wel eens moe, of iedereen heeft wel eens pijn…Geen kaartje, geen teken van medeleven, geen bericht. En jij (chronisch) zieke jij worstelt alleen door. Je alleen voelen en uiteindelijk een groot gebrek aan zelfvertrouwen dat zijn thema’s die ik hierbij geregeld tegenkom. Er zijn gelukkig een heel aantal mensen die (gedeeltelijke) baat hebben bij de alternatieve gezondheidszorg.  Persoonlijk vind ik het zeer jammer dat deze twee vormen van zorg niet (méér) samenwerken. Daar zou mijns inziens pas winst te behalen zijn!

Wanneer je chronisch ziek bent, als je moet leren leven met de dreiging van ziekte en achteruitgang kan het helpen om steun te zoeken bij mij als counsellor. Iemand die onbevooroordeeld luistert naar je angst, die geen oplossingen aandraagt maar jou de ruimte geeft om de angst uit te spreken. Soms is het voldoende om alleen middels het luisteren de angst te kanaliseren en te zorgen dat het niet de overhand krijgt. Hierbij werk ik veel met mindfulness waarover in een volgende nieuwsbrief meer.

Een treffende metafoor voor omgaan met chronisch ziek zijn en de terugkeer van kanker, wordt goed weergegeven door het verhaal van de dief in je huis. ‘… Iedereen in wiens huis ooit is ingebroken weet hoe akelig dit voelt. Je gevoel van veiligheid lijkt samen met het huisraad te zijn ingepikt door de dief. Met de tijd neemt het basisvertrouwen weer toe en voel je je meer ontspannen in je eigen huis. Bij mensen met kanker is ook ingebroken, maar ditmaal weten we nooit voor 100% zeker of de dief het huis al uit is of dat hij nog zal terugkeren. Leven met kanker is dus ook leren leven met die dreiging…’ (Völker, C. e.a., 2011.)

Zie verderop mijn boekbespreking: Van overleven naar zinvol leven

Het Hiernumaals
Door programmamaakster Ina Brouwer van het levensbeschouwelijk TV-Oost programma ‘Het Hiernumaals’ ben ik gevraagd mee te werken aan het programma-onderdeel Het Ganzenbordspel. Spannend? Ja, een beetje wel. Het gaat om de mens die ik geworden ben na het traumatisch verlies op jonge leeftijd, over de weg die ik heb afgelegd, mijn inspiratie. Dat komt dus dichtbij. In hoeverre laat ik mezelf "zien"... 31 mei jl. zijn, bij mij thuis en op de begraafplaats van mijn ouders, de opnames gemaakt. Voor de uitzending zal ik de beelden niet te zien krijgen, ook waren de vragen vooraf niet bekend.
Wanneer je, zoals ik, járen hebt ‘geworsteld’ dan is het best lastig om voor mijn doen (als counsellor ben ik nl. heel specifiek) algemene vragen vanuit mijn hart en hoofd  te beantwoorden. Zonder ze eerst om me in te kunnen laten werken. Het was een bijzondere ervaring. De uitzending zal in het najaar plaatsvinden. Om een indruk van het programma te krijgen: www.rtvoost.nl/programma/gids.aspx (vanaf 8 min.)

Coaching in de natuur
Hierbij mijn eerste twee Coaching in de natuur filmpjes. De filmpjes ontstaan spontaan dus zonder vooraf script. Ik heb ze gemaakt met mijn mobiel. Hoop dat je er inspiratie, rust en een overdenking in vind.
Filmpje 1 Rust: www.youtube.com/watch
Filmpje 2 Ruimte: www.youtube.com/watch

Toeval?
Na goedkeuring door de betreffende familie deel ik graag onderstaande gebeurtenis met je. Ik vind het zo'n bijzonder verhaal dat ik gevraagd heb of ik dit in mijn werk mag gebruiken.
Een vriendin vertelde me dat vorige week de vader van een vriend is overleden. De man was een vogelliefhebber en lid van de vogelbescherming. Op het moment van sterven kwamen er honderden mussen op de schutting. Dit was een ongewoon moment voor hen, zoveel mussen tegelijk zagen ze anders nooit. Op de foto rechtsonder staat het vogeltje dat 'de wacht hield' totdat de vader van huis werd opgehaald.



Kinderen/Jongeren/Jongvolwassenen

Troost voor Tranen is een online portaal over verlies en rouw en leven en dood van en voor jongeren uit verschillende culturen. Op deze website vind je verhalen van jongeren, maar ook van geestelijk verzorgers en bekende - en minder bekende Nederlanders over verlies, liefde, dromen, spiritualiteit en geloof.
www.troostvoortranen.nl

Muziek: Je vader die uit je leven verdween, omdat hij voor een ander koos. Gezongen door VJ, getiteld. Geen vader. Je vraagt je vaak af waar is mijn vader gebleven, het blijft je pijn doen en het blijft aan je kleven. Nee je kan er niets aan doen en het is niet je schuld…. www.youtube.com/watch

Aanraders: Uitzendingen, App, links, websites en boeken

Daan Westerink vertelt in Breingeheim o.a. over misverstanden rondom rouw, leedconcurrentie, het weer mogen genieten. Kracht is cruciaal. Het gaat erom of je het kunt dragen of niet. Verwerken is een verkeerd woord! (En toch wordt in de volksmond alsmaar dit woord gebruikt). Het is een optelsom van karakter, de kracht die je hebt meegekregen van je ouders of niet, van een goede relatie of niet, van een vriendenkring of niet. www.omroepmax.nl/

Boekbespreking

Titel: Van overleven naar zinvol leven (De draad weer oppakken na ziekte of ongeval). Auteur: Anke de Jong-Koelé.
Hoe ga je verder nadat je gehoord hebt dat je chronisch ziek bent. Als je klaar bent met revalideren na een ongeluk waar je blijvende beperkingen aan overhoudt of als je “genezen” verklaard bent na kanker. Hoe pak je dan de draad weer op en waar loop je tegen aan? Hoe ga je verder na de doktersbezoeken, behandelingen en revalidatie? Hoe geef je zin aan je relatie, sociale contacten, je werk, de toekomst en je dromen wanneer ziekte, pijn of verminderde energie onderdeel zullen blijven van jouw leven. Dit boek van mijn collega Anke de Jong-Koelé kan je hierbij helpen.
Door middel van tips, opdrachten, visualisaties, oefeningen en ervaringsverhalen zal dit positieve boek voor veel mensen een bemoedigend en praktisch naslagwerk zijn. Een waardevol boek voor zieken, hun naasten, mantelzorgers, vrijwilligers en hulpverleners. Het boek gaat uit van de eigen innerlijke kracht die je bezit. Die innerlijke kracht gebruik je om de draad weer op te pakken en van overleven naar zinvol leven te gaan.

Titel: Koningskinderen. Auteur: Ingrid van der Kuil.
Zwanger worden en kinderen krijgen is niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. Eén op de zes paren met een kinderwens krijgt te maken met vruchtbaarheidsproblemen. Het is een persoonlijk intens verhaal in dagboekvorm van de auteur. Hierbij komen verschillende onderwerpen aan de orde: kinderloosheid, diverse soorten vruchtbaarheidsbehandelingen, verlies, adoptieoverweging maar ook zwangerschap en vroeggeboorte met overlijden.
Ruim vijf jaar lang zijn Ingrid en haar man onder behandeling in het ziekenhuis geweest om hun kinderwens alsnog te laten vervullen. Uiteindelijk mogen ze toch nog het geluk ervaren.
Het mooie van dit boek is dat het is opgebouwd uit drie gedeelten die, afhankelijk van de interesse, afzonderlijk kunnen worden gelezen.
Deel 1: (de emoties rondom) ongewenste kinderloosheid. Deel 2: zwangerschap en vroeggeboorte. Deel 3: Twee goed verlopen zwangerschappen.
Mensen die nu met behandelingen bezig zijn zitten vaak niet te wachten op een verhaal over zwangerschap en zeker niet als die ook nog misloopt.
Ik vind dit boek een aanrader voor lotgenoten, hun omgeving, ziekenhuispersoneel en voor iedereen die meer wil weten over ongewenst kinderloosheid.

Onderstaand schilderij is gemaakt door een cliënte uit mijn praktijk. Uiteraard heb ik haar toestemming. Ze is ongewenst kinderloos. De hoofdvragen waarmee ze bij me kwam: Hoe verwerk ik de emoties van de afgelopen jaren? Hoe geef ik vorm aan een toekomst zonder kinderen? Nadat ze in een focussessie bij mij contact had gemaakt met haar gevoelens heb ik haar als ‘huiswerk’ meegegeven dit om te zetten in een schilderij.
Wat je ziet op het schilderij: Het is voorjaar, nieuw leven dient zich aan in de nestjes in de boom. De boom met jonge, frisse, nieuwe bladeren, mensen lopen op het pad en ontmoeten elkaar. En zij? Zij staat alleen, alleen naast het pad met een enorme leegte in haar buik.


Muziek

Claudia de Breij mag ik dan bij jou www.youtube.com/watch

Gedicht

De datum dat jij jarig bent,
de avond van Oudjaar
dat zijn van die extra moeilijke
en zo zijn er nog een paar.

Maar toch is dat het ergste niet;
je bereidt je erop voor.
Je wapent je, je zet je schrap
en zo kom je er wel door.

Nee, ’t moeilijkst is als onverwacht
’t verleden binnendringt.
Als iemand iets over je vraagt
of muziek van toen, plots klinkt.

Een geur, een woord of een gebaar
waarin ik jou herken,
laten me pijnlijk voelen
hoe kwetsbaar ik nog ben.


Ina van der Beek

Lieve mensen, ik hoop dat je deze afwisselende nieuwsbrief (dat is feedback die ik vaak hoor) met interesse gelezen hebt. I.v.m. drukke werkzaamheden verschijnt voortaan de nieuwsbrief per kwartaal. Begin oktober verschijnt daarom de volgende nieuwsbrief. Reacties, op- of aanmerkingen, ideeën, wensen of vragen zijn altijd welkom!

Ik zou het fijn vinden als je deze nieuwsbrief doorstuurt naar mensen voor wie het van waarde zou kunnen zijn. Reeds verschenen nieuwsbrieven zijn te vinden onder: www.rosakiekebosch.nl/index.php/nieuwsbrieven

Rest me nog je een ontspannen en zonnige zomer toe te wensen. Vanaf week 32 sta ik graag weer voor je klaar.

Hartelijke groet,
Rosa Kiekebosch-Wigink
Praktijk voor Rouw- & Verliesbegeleiding

 

Nieuwsbrief 8

PDF
Beste lezer,

Rosa Kiekebosch-Wigink geeft Rouw- & Verliesbegeleiding aan Kinderen, Jongeren en Volwassenen. 
 
Verlies! We krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Je wordt ermee geconfronteerd bij: (naderend) overlijden, scheiding, ernstige ziekte, verlies van werk, ongewilde kinderloosheid of andere verwachtingen. Kortom er kunnen allerlei gebeurtenissen plaatsvinden die een verlies tot gevolg heeft. Het kan een recent verlies of een verlies van járen geleden betreffen. Door het toelaten van de gevoelens die je hebt kan deze gebeurtenis (alsnog) een plaats krijgen in je leven. Uitingen van de pijn van het gemis kunnen zijn: boosheid, lusteloosheid, ontkenning, vermoeidheid, depressiviteit, eenzaamheid, rusteloosheid, concentratieverlies en inslaap- en doorslaapproblemen. Als begeleider wil ik de pijn en het verdriet die jij met je meedraagt helpen verlichten. Belangrijk is het dat je gaat inzien dat vreugde en verdriet bij elkaar horen: is er geen ruimte voor het een dan vaak ook niet voor het ander. Ik wens je toe dat je ruimte kunt en durft te geven aan dat wat je bezig houdt. Na mijn begeleiding voelen volwassenen zich gelukkiger en evenwichtiger, hebben meer zelfvertrouwen en weten weer richting aan hun leven te geven. Kinderen en jongeren zijn vrolijker. Voelen zich minder boos, bang of verdrietig. Zijn minder eenzaam en denken positiever over het leven. 

De toekomst hangt van een hoop dingen af maar vooral van jou! Vergoeding door verschillende zorgverzekeraars, een verwijzing door de huisarts is niet  nodig (zie
www.rosakiekebosch.nl). Ik hoop dat je me via de nieuwsbrief beter leert kennen en aan mij zult denken wanneer je zelf, of iemand in jouw omgeving, in een situatie terecht komt waarin extra ondersteuning nodig is.


Jaargang 2, nummer 3 mei-juni 2012

Jammer dat we de afgelopen weken zo weinig zon hebben gezien. Ik hoor en zie dat veel mensen eraan toe zijn om de zon op hun huid te voelen, het licht via hun ogen op te nemen en meer buiten te leven. Laten we hopen dat de komende maanden ons meer zonneschijn gaan brengen.
De volgende nieuwsbrieven verschijnen, in verband met drukke werkzaamheden, 1x per kwartaal i.p.v. 1x per 2 maanden.

Onlangs heb ik drie uur praktijkles “Rouw & Verlies” gegeven aan 3e jaars studenten Landstede Raalte Sociaal Agogisch Werk. En wat waren ze aandachtig en stil. De studenten stelden goede/mooie vragen o.a. ook over de zwaarte van het werk, het los kunnen laten van hetgeen ik allemaal te horen krijg, het met “lege” handen kunnen en durven staan enz. Prachtig werk en zeer zinvol om te doen.

Een onwaarschijnlijk mooi nummer, prachtig gezongen een remake door Liesbeth List. Oorspronkelijk een nummer van rapper Sticks uit Zwolle. Ik pluk de dag. Over (de eindigheid van) het leven, wetende dat je ernstig ziek bent... "Ik ben pas aan het einde als ik aan het einde ben". "Zet ik mijn beide voeten stevig in de eeuwigheid en laat mijn afdruk achter op de landkaart van de tijd". "Ik wil hoe dan ook voorkomen dat het zinloos is geweest". "Ik wil walsen tot ik neerval, tot ik niet meer kan of mag". "Ik weiger te geloven dat ik hier ben zonder zin". En nog veel meer prachtige zinnen. Klik op remake Liesbeth List: www.sterren.nl/tv/programmas/37/ali-b-op-volle-toeren/fotos-en-videos/9692

Wat verrassend mooi is de natuur toch. Kijk eens wat ik zag tijdens een wandeling. Prachtig die stevige kern! Hoe stevig is jouw kern? Heb jij in je kindertijd een stevig kern kunnen opbouwen om zodoende volledig uit te kunnen groeien? Of werd je indertijd onvoldoende gevoed waardoor je later in je leven hier zelf zorg voor moest dragen? Wat blijft er van jouw kern over wanneer je door diep verdriet overvallen wordt? Kun je vertrouwen en bouwen op jouw kern of heb je goedkeuring van anderen nodig?
Tijdens het wandelen helpt de natuur me de juiste vragen te stellen. Opvallend vind ik het vaak dat wanneer ik, ook privé, met iemand wandel de ander, in mijn ogen, zo weinig oog heeft voor de details in de natuur. Men kijkt niet écht goed om zich heen.

Nadenken over je eindigheid

Uitzending (50 minuten) van het humanistisch verbond: ‘Uitburgeren doe je zo’.
Uitburgeren: Bij een goed leven hoort een goede dood.
Iedereen krijgt vroeg of laat met de dood te maken. En hoewel we dit met zekerheid kunnen aannemen, schuiven we het gesprek over de dood het liefst zo ver mogelijk voor ons uit. We hebben het er liever niet over. Praten over de dood is ontzettend moeilijk.
De meeste mensen denken niet graag na over hun eigen dood, ook ik niet. Als het al ter sprake komt, dan gaat het voornamelijk over welke muziek bij de uitvaart is gewenst.
"De mens is als de dood voor de dood. Dat kun je alleen maar veranderen door goede voorlichting over de laatste fase van ons leven, lang voor het overlijden", is de opvatting van hersenonderzoeker Dick Swaab.

Als knipoog naar de discussie over de noodzaak van een inburgeringscursus, pleitte hij in 2002 in de Gezondheidsraad voor een verplichte 'Uitburgeringscursus' voor alle Nederlanders.
Dit om mensen aan te sporen al jong na te denken over allerlei zaken rondom hun eigen dood, zodat iedereen op de hoogte is van elkaars wensen als er moeilijke beslissingen genomen moeten worden in tijden dat het noodlot toeslaat.

Het doel is dat elke Nederlander zich rekenschap geeft van zijn eigen levenseinde dat zich onvermijdelijk een keer aandient. Centraal in 'Uitburgeren doe je zo' staat een speciaal daarvoor in het leven geroepen ‘Dr. Swaabs UITBOX’. Verschillende mensen, o.a. uit de uitvaartbranche, vertellen in deze uitzending wat zij zelf al dan niet in deze UITBOX zouden doen.
Wat willen zij dat hun naasten erin aantreffen? En waarom? Van de soundtrack bij de begrafenis, de kledingkeuze, donorcodicil, dementieverklaring, euthanasieverklaring, je wens om begraven of gecremeerd te worden, tot een afscheidsbrief voor een geliefde, alles is mogelijk.

Om het geheel wat luchtiger te maken komen er ook fragmenten van Mr. Bean en Van Kooten en De Bie in voor.
Vanaf ongeveer de 30ste minuut komt er een portret van de 44-jarige Niels. Hij lijdt aan een vorm van dementie. Zijn vrouw zegt: “Wees je heel bewust dat er zomaar een moment kan zijn in je leven waarop alles anders wordt. Je bent nu nog bij machte om dingen op papier te zetten. Je moet er over nadenken anders staat  je familie ineens voor de keuze wat te doen”.
Uitvaartleider: “In de dagen van afscheid moet je zo’n belangrijke keus voor een ander gaan maken. Soms doen families daar wel een halve dag of langer over om te beslissen wat gaan we doen”.
Sommigen zeggen: “Ik laat het aan de nabestaanden over”. Maar wat als die nabestaanden er samen niet goed uit komen.
Een ander zegt: “Ik wil de nabestaande(n) niet opzadelen met de zorg voor een graf”. Misschien wil die ander wel graag een plek om te verzorgen en naar toe te gaan.
Iemand zegt: “Van begraven lopen de rillingen over mijn rug”. Ik wil gecremeerd worden.

Bespreek bovenstaande zaken eens met je geliefden, spreek het uit en leg eventueel zaken vast: www.uitburgeren.nu/index.php


Kinderen/Jongeren/Jongvolwassenen

Een inspirerend film: Geen armen, geen benen maar wel een zeer krachtige geest!
Mijn vrije vertaling van dat wat de hoofdpersoon vertelt: Er was een tijd in mijn leven waarbij ik me focuste op: ik kan dit niet en ik kan dat niet. Een tijd waarbij ik focuste op de dingen die ik niet had, waarbij ik vergat wat ik wel had. Er zijn een paar principes in mijn leven en dit is de eerste: wees dankbaar, wees dankbaar voor dat wat je wel hebt.
Het is een leugen om te denken dat je niet goed genoeg bent, het is een leugen om te denken dat je niets waard bent.
Ik hou van het leven. Soms vragen mensen me hoe het kan dat ik zoveel lach, zo positief ben. Dat is een lang verhaal….en tegelijk zo simpel.
Het is erg moeilijk om te lachen als er dingen in je leven gebeuren die je niet begrijpt en waarbij je je afvraagt of je er ooit doorheen zult komen. Je weet nooit hoe lang je tegenslagen zullen duren.
Wees geduldig, ik weet dat het moeilijk is, maar heb geduld.
Het is beangstigend om te realiseren hoeveel meisjes eetstoornissen hebben, hoeveel mensen er boos zijn op het leven gezien hun situatie thuis en hoeveel boosheid er is gericht op anderen. Het is beangstigend hoeveel mensen ervan overtuigd zijn dat ze niets waard zijn.
Ik wil dat je weet dat je geweldig bent, dat je prachtig bent gewoon op de manier wie je bent. Wees dankbaar. Zie de uitdagingen in je leven, ga ze aan! Leef je dromen! Geef nooit op!
http://www.youtube.com/watch?v=Gc4HGQHgeFE&sns=fb


Aanraders: Interessante links en boeken

App Start & Stop Antidepressiva
Een miljoen Nederlanders slikt antidepressiva. Het kan soms weken duren voor middelen aanslaan, mogelijke bijwerkingen zijn er vanaf dag 1 en stoppen kan leiden tot afkickverschijnselen. Het Instituut voor Verantwoord Medicijngebruik ontwikkelde met Menzis een app die laat zien wat het effect is van medicatie tegen depressie. Met Mood Meter, die stemmingen bijhoudt. Beschikbaar voor iPhones en iPad, maar er wordt gewerkt aan versies voor andere smartphones. Gratis te downloaden via www.startenstop.nl

Uit het boek: “Als ik troost kon zijn – over liefde en pijn – “ door Claire vanden Abbeele (uitgeverij Lannoo)
Alles heeft zijn tijd:
Waarom laten we ons beïnvloeden door diegenen die geen weet hebben van wat tegenslag, wat pijn is? Waarom laten we ons van ons stuk brengen door diegenen die ons voorhouden dat het verdriet lang genoeg heeft geduurd? Waarom worden we onzeker over onze eigen gevoelens? Waarom laten we ons overdonderen door zogenaamde goede raad van mensen die ons voorhouden dat er nog ergere dingen zijn, dat we het verleden moeten loslaten, dat we ons moeten richten op de toekomst? We weten immers zelf wel dat het leven doorgaat. Wat zou het anders doen? Kunnen zij die nooit vastlopen, nooit tegenslag kennen, nooit de donkerte van het bestaan ingaan, wel beseffen wat het is om gebroken te zijn? Kunnen ze inschatten wat het betekent om te gaan met de idee van een toekomst die bedreigend of uitzichtloos lijkt? Kunnen zij voeling hebben met de eenzaamheid? Kunnen ze zich voorstellen hoe het voelt wanneer leegte, onzekerheid of angst ons overvallen? Hebben zij een vermoeden van wat het met ons doet als we niet de noodzakelijke tijd krijgen om ons Zelf te hervinden en van daaruit te handelen?

Alles heeft zijn tijd... ook al dienen de nieuwe levenskrachten zich langzaam aan, ook al dobberen we als een stuurloos schip op een te woeste zee... alles heeft zijn tijd.

Muziek

Je bent altijd in mijn gedachten. Prachtig gezongen door mijn dorpsgenoot Erwin Nyhoff:  www.youtube.com/watch


Gedicht: Als jij er niet meer bent
Hoe is het nu nu de lente er is
en alles fris en vrolijk wakker wordt
het tere groen en al het andere dat
met het voorjaar heeft te maken
en jij er niet meer bent?

Hoe zal het zijn als het straks zomer is
en alles bruist van tomeloze bloei
nu we met vakantie gaan
of juist weer thuiskomen van een fijne reis
nu jij er niet meer bent?

Hoe zal het zijn in het najaar van de dagen
als warme tinten overheersen
en ieder nageniet van wat er te genieten valt
ondanks stormen regen,wind
en jij er niet meer bent?

Hoe zal het zijn als koning winter intocht houd
en met de heel speciale dagen in december
als ieder warmte en geborgenheid zoekt bij elkaar
en jij er niet meer bent?

Ik weet het niet
Ik wil het nog niet weten
Ik hoop alleen dat -als jij er niet meer bent-
ik elke lente, zomer, herfst en winter
me zal herinneren samen met jou
als het mooiste moment!



Lieve mensen, ik hoop dat je deze nieuwsbrief met interesse gelezen hebt. Reacties, op- of aanmerkingen, ideeën, wensen of vragen zijn altijd welkom! Ik zou het fijn vinden als je deze nieuwsbrief doorstuurt naar mensen voor wie het van waarde zou kunnen zijn. Reeds verschenen nieuwsbrieven zijn te vinden onder: www.rosakiekebosch.nl/index.php/nieuwsbrieven

Hartelijke groet,
Rosa Kiekebosch-Wigink
Praktijk voor Rouw- & Verliesbegeleiding

 

Nieuwsbrief 7

PDF
Beste lezer,

Rosa Kiekebosch-Wigink geeft Rouw- & Verliesbegeleiding aan Kinderen, Jongeren en Volwassenen. 
 
Verlies! We krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Je wordt ermee geconfronteerd bij: (naderend) overlijden, scheiding, ernstige ziekte, verlies van werk, ongewilde kinderloosheid of andere verwachtingen. Kortom er kunnen allerlei gebeurtenissen plaatsvinden die een verlies tot gevolg heeft. Het kan een recent verlies of een verlies van járen geleden betreffen. Door het toelaten van de gevoelens die je hebt kan deze gebeurtenis (alsnog) een plaats krijgen in je leven. Uitingen van de pijn van het gemis kunnen zijn: boosheid, lusteloosheid, ontkenning, vermoeidheid, depressiviteit, eenzaamheid, rusteloosheid, concentratieverlies en inslaap- en doorslaapproblemen. Als begeleider wil ik de pijn en het verdriet die jij met je meedraagt helpen verlichten. Belangrijk is het dat je gaat inzien dat vreugde en verdriet bij elkaar horen: is er geen ruimte voor het een dan vaak ook niet voor het ander. Ik wens je toe dat je ruimte kunt en durft te geven aan dat wat je bezig houdt. Na mijn begeleiding voelen volwassenen zich gelukkiger en evenwichtiger, hebben meer zelfvertrouwen en weten weer richting aan hun leven te geven. Kinderen en jongeren zijn vrolijker. Voelen zich minder boos, bang of verdrietig. Zijn minder eenzaam en denken positiever over het leven. 

De toekomst hangt van een hoop dingen af maar vooral van jou! Vergoeding door verschillende zorgverzekeraars, een verwijzing door de huisarts is niet  nodig (zie
www.rosakiekebosch.nl). Ik hoop dat je me via de nieuwsbrief beter leert kennen en aan mij zult denken wanneer je zelf, of iemand in jouw omgeving, in een situatie terecht komt waarin extra ondersteuning nodig is.


Jaargang 2, nummer 2 maart-april 2012


Mijn praktijkruimte: een lichte en tevens warme plek met uitzicht op prachtige oude eikenbomen. 
 
* Cliënten omschrijven de ruimte als huiselijk, warm en geborgen

Goede zorg, ook indirect voor de andere gezinsleden, vind ik belangrijk. Mijn motto: Helpen waar ik kan en altijd meedenken in het belang van het hele gezin. De afgelopen weken heb ik een goede match kunnen maken tussen een zorgaanbieder en een kind van mijn cliënt zodat hij en zijn gezinsleden, in hun zorg, meer ontlast worden. Rouwen alleen is al zwaar genoeg! Cliënt vertelde dat hij geen woorden heeft om te zeggen hoe blij hij is met hetgeen ik voor hen "geregeld" heb. "Ik denk niet dat mensen zullen begrijpen wat dit voor ons gezin betekent", zei hij. Dankbaar dat ik dit voor hen heb kunnen betekenen.

Verlaat verdriet

'Een radeloze moeder' stond onder een oproep, half januari 2012, in de rubriek Wat zou u doen van Volkskrant magazine. 'Mijn 22-jarige zoon is depressief. Hij heeft zijn HBO-studie opgegeven en doet al anderhalf jaar niets meer. Als kind was hij een vrolijke, vriendelijke, gevoelige en sociale jongen. Op 15-jarige leeftijd is zijn vader overleden en vanaf dat moment ging het bergafwaarts. Hij weigert alle hulp, omdat hij niet gelooft dat iemand hem kan helpen.' Het is toch werkelijk te triest voor woorden dat in deze tijd iemand die jong zijn vader heeft verloren geen idee heeft van het bestaan van Verlaat Verdriet - en kennelijk zijn moeder ook niet.

* Hulp zoeken door mensen met “Verlaat Verdriet” gaat niet vanzelf. Het ‘ik red mij zelf wel’ zit vaak heel diep ingebakken. In de reguliere hulpverlening blijken mensen, die met een problematiek van soms tientallen jaren terug zitten “Verlaat Verdriet” genaamd, soms bot te vangen. De manier waarop men zich in het leven staande heeft gehouden, sterk en stoer is geweest, werkt dan tegen. De huisarts/hulpverlener denkt, dat de ander zich (van de buitenkant) behoorlijk goed kan redden en ziet geen reden een hulpverleningsproces in te gaan.

Verschillende hulpverleners richten zich op het huidige gedrag en de huidige problematiek van hun cliënt en zien geen heil in een dieper onderzoek naar mogelijke oorzaken. Het verleden moeten mensen achter zich laten. Echter: als men de huidige problematiek wel in verband kan brengen met dit ingrijpende verlies in de kinderjaren en de gebeurtenissen die daarop volgden, blijken puzzelstukjes op hun plek te vallen en kan men veel gerichter werken aan het helingsproces.
Alles wat er gebeurd is, is vaak zo’n warboek, zo’n kluwen. Erkenning van de betekenis van dit verlies kan inhouden, dat daarmee het begin van de draad gepakt kan worden, waardoor het kluwen ontward kan worden. Ook als ervaringsdeskundige heb ik hierover kennis opgedaan.
www.rosakiekebosch.nl/index.php/rouw-en-verlies/verlaat-verdriet

Kinderen/Jongeren/Jongvolwassenen

Kinderhoek: samen dat doen wat bij jou past, bijv. knutselen. Ondertussen praten we over dat wat jou bezighoudt, waar je bijv. verdrietig over bent, zorgen over maakt of boos over bent.

* De 10-jarige Hugo bakt een taart voor Tiny, zijn oppas, omdat zij na de zelfmoord van zijn vader zoveel voor Hugo en zijn familie heeft gedaan. Hoe maak je contact met kinderen, hoe begeleid je ze: door samen bezig te zijn met een activiteit. Deze uitzending laat zien dat samen bezig zijn een mooie indirecte manier is om met kinderen over Rouw en Verlies te praten…..Hugo vertelt tussen zijn bezigheden door hoe het is gegaan.
www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1238332

* Muziek: Kinderen voor Kinderen: het leven duurt een leven lang:
www.youtube.com/watch

* Status, netwerken en ongegeneerd carrière maken, het imago van de twintigers van nu. Zo nodig op pumps of in pak. Het is scoren of verzuipen, de mogelijkheden zijn onbegrensd. Voor twijfel en onzekerheid is geen ruimte. Wat telt is ‘de BV IK’. Maar wat moet je in vredesnaam kiezen? Waar moet je in uitblinken? Hoe doe je dat? En wat als het niet lukt? Al die mogelijkheden en de druk om je te onderscheiden leiden ook tot keuzestress, zo is te zien in de VPRO-themauitzending De BV IK. 
zappen.blog.nl/vpro/2011/12/15/jongeren-met-quarterlife-crisis-in-vpro-thema-de-bv-ik

* Muziek: Met dank aan jongvolwassen cliënte: Eefje de Visser, In het gras
www.youtube.com/watch

Aanraders: Interessante links en boeken

* Op 14 april a.s. is er in Denekamp een ontmoetingsdag voor mensen die jong hun partner verloren georganiseerd door lotgenotengroep Jong-Partnerverlies. Een zelfhulporganisatie voor jongere mannen en vrouwen die hun partner op jonge leeftijd verloren door de dood. Voor informatie: www.jong-partnerverlies.nl
 
* Een bijzondere aflevering van Schepper & Co in het land: Uitzending van 30 september 2011 over het zelfgekozen levenseinde (euthanasie) van Ans Keller een 88-jarige vrouw die al jaren ziek was. Ze had pijn en was steeds vaker afhankelijk van de zorg van anderen : “Ik wil niet een hulpbehoevend oud mens worden, dat wil ik niet”. Het was ondraaglijk voor haar. Wat betekent dit voor haar kinderen en kleinkinderen. Het is een pleidooi voor aandacht en zorgvuldigheid bij goed afscheid nemen. Ik vond het heel aangrijpend maar ook mooi om te zien. beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1112412

* Een levensreddende app is de AED4.eu. Begin dit jaar via www.aed4.eu al 50.000 keer gedownload. Hij wijst de dichtstbijzijnde AED, het kastje dat het hart een stroomstoot geeft na stilstand, om het weer op gang te brengen. De eerste zes minuten zijn essentieel voor de overlevingskans. De app meldt afstand en route naar de dichtstbijzijnde AED en beweegt mee in de looprichting. Gratis in de iTunes-store en ook beschikbaar voor het Android platform en in Layar.

* Muziek: In mijn praktijk werk ik geregeld met muziek: het verbindt, laat contact maken met dat wat is, geneest enz. Hoop op een vreugdevollere toekomst. Wherever it may take me, I know that life won't break me: www.youtube.com/watch

Gedicht

VERDRIET VERANDERT

Verdriet verandert jezelf.
Verdriet doet je anders horen
anders zien
anders waarnemen
anders voelen.
Verdriet maakt je gevoeliger.

Verdriet verandert
je contacten
je levenszins
je levensverwachting.
Verdriet verandert je interesses.
Verdriet verandert de mensen om je heen.

Verdriet maakt je vergeetachtig soms,
maar nooit vergeet je wie eens jouw
leven anders maakte,
Hoop, zin en levenslust gaf,
een nieuwe kleur.

Verdriet verandert ook zelf
Zwaar als het kan zijn
loodzwaar -
bijna niet te verdragen -
kan het anders worden
lichter soms
Maar nooit vergeet je wie eens jouw
leven anders maakte.

Verdriet kun je niet alleen
verdragen.
Verdriet kan anders worden
als er mensen meedragen

Lieve mensen, ik hoop dat je deze nieuwsbrief met interesse gelezen hebt. Reacties, op- of aanmerkingen, ideeën, wensen of vragen zijn altijd welkom! Ik zou het fijn vinden als je deze nieuwsbrief doorstuurt naar mensen voor wie het van waarde zou kunnen zijn. Reeds verschenen nieuwsbrieven zijn te vinden onder: www.rosakiekebosch.nl/index.php/nieuwsbrieven

Hartelijke groet,
Rosa Kiekebosch-Wigink
Praktijk voor Rouw- & Verliesbegeleiding

 

Nieuwsbrief 6

PDF
Beste lezer,

Rosa Kiekebosch-Wigink geeft Rouw- & Verliesbegeleiding aan Kinderen, Jongeren en Volwassenen. 
 
Verlies! We krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Je wordt ermee geconfronteerd bij: (naderend) overlijden, scheiding, ernstige ziekte, verlies van werk, ongewilde kinderloosheid of andere verwachtingen. Kortom er kunnen allerlei gebeurtenissen plaatsvinden die een verlies tot gevolg heeft. Het kan een recent verlies of een verlies van járen geleden betreffen. Door het toelaten van de gevoelens die je hebt kan deze gebeurtenis (alsnog) een plaats krijgen in je leven. Uitingen van de pijn van het gemis kunnen zijn: boosheid, lusteloosheid, ontkenning, vermoeidheid, depressiviteit, eenzaamheid, rusteloosheid, concentratieverlies en inslaap- en doorslaapproblemen. Als begeleider wil ik de pijn en het verdriet die jij met je meedraagt helpen verlichten. Belangrijk is het dat je gaat inzien dat vreugde en verdriet bij elkaar horen: is er geen ruimte voor het een dan vaak ook niet voor het ander. Ik wens je toe dat je ruimte kunt en durft te geven aan dat wat je bezig houdt. Na mijn begeleiding voelen volwassenen zich gelukkiger en evenwichtiger, hebben meer zelfvertrouwen en weten weer richting aan hun leven te geven. Kinderen en jongeren zijn vrolijker. Voelen zich minder boos, bang of verdrietig. Zijn minder eenzaam en denken positiever over het leven. 

De toekomst hangt van een hoop dingen af maar vooral van jou! Vergoeding door verschillende zorgverzekeraars, een verwijzing door de huisarts is niet  nodig (zie
www.rosakiekebosch.nl). Ik hoop dat je me via de nieuwsbrief beter leert kennen en aan mij zult denken wanneer je zelf, of iemand in jouw omgeving, in een situatie terecht komt waarin extra ondersteuning nodig is.

Bijlage 1: www.rosakiekebosch.nl/nieuwsbrieven/flyer_gezinsweekend_Oost.doc

Jaargang 2, nummer 1 januari-februari 2012

Wandelen met mijn cliënten. Dit instrument zet ik de laatste tijden weer meer in, dit doe ik uiteraard in overleg met jou. Het gebruik van de natuur brengt prachtige inzichten: o.a. waar je staat in je leven, hoe jij met dingen omgaat en waar je naartoe wilt. De natuur gebruiken we als metafoor. Geweldig mooi om te doen zowel voor cliënt als voor mij! Door met aandacht te wandelen word je je bewust van je lichaam en herstel je de balans tussen hoofd en hart. Antwoorden komen van binnen uit, je verkrijgt inzicht, verborgen verlangens kunnen naar boven komen, het helpt je tot rust en bij jezelf te komen en het brengt je bij je intuïtie. Lopen brengt je in het hier en nu en reinigt het brein van belemmerende gedachten. Tijdens de wandeling nodig ik je uit je te laten inspireren door de natuur en te voelen en ervaren wat dit met je doet. Dit gebeurt met behulp van vragen en opdrachten en steeds met jouw situatie als uitgangspunt.

Een grote wens van mij is om ooit, als de kinderen ouder zijn, de pelgrimsroute (de Camino) naar Santiago de Compostella in Noord-Spanje te lopen. Zonder tijdsdruk, zonder voorgenomen aantal kilometers per dag, een langere periode achtereen tijd voor mezelf. De ene voet voor de andere, van dag tot dag leven alleen de zorg voor eten en een slaapplek. Met ruimte en aandacht voor genieten van het licht, het opkomen van de zon, de lucht, de bloemen en bomen onderweg –ik noem dit altijd voeding voor mijn ogen en ziel-, het ontmoeten van de mensen op mijn pad, genieten van de weg er naartoe. Uiteindelijk is dit waar het in het leven ook om draait: het gaat niet om de aankomst bij je doel maar het gaat om de weg ernaar toe.
www.rkk.nl/de-weg-naar-santiago/uitzendingen/detail_objectID737515.html
 
Stichting achter de Regenboog www.achterderegenboog.nl
Als onbetaald vrijwilliger ben ik actief bij Stichting Achter de Regenboog. De Stichting organiseert een Regionaal weekeind voor gezinnen met een verlies op Vrijdag 2 maart vanaf 19.00 uur, zaterdag 3 en zondag 4 maart a.s. Gezinnen wonend in het Oosten van Nederland met kinderen tussen 6-18 jaar kunnen zich opgeven voor deelname aan dit gezinsweekend. Wij zijn nog op zoek naar sponsoren! Voor meer informatie verwijs ik u naar de bijlage bij deze nieuwsbrief. Zie voor een impressie van een kinderweekend het filmpje op YouTube: www.youtube.com/watch

Jongeren/jongvolwassenen

Jaarlijks hebben tussen de 50.000 en 80.000 jongeren te maken met een depressie. Maar je praat daar niet makkelijk over. Op jonge leeftijd al een depressie hebben kan leiden tot slechte schoolprestaties, schoolverzuim, sociaal slecht functioneren en middelenmisbruik. Daarnaast kan het ook van invloed zijn op je beroepscarrière. In mijn praktijk zie ik geregeld jongeren met een depressie, depressieve gevoelens. Ze zijn vaak bang om in hun omgeving over hun depressiviteit te praten. Tussen de 50.000 en 80.000 jongeren lijden hier in Nederland aan. Je bent dus echt geen uitzondering wanneer je met deze klachten loopt. Bespreek het met iemand die je vertrouwt, zing, sport, schrijf. Zoek jouw manier! www.eenvandaag.nl/gezondheid/34492/theater_helpt_jongeren_door_depressie_heen
 
Lied Marco Borsato: De wens www.youtube.com/watch
 
Als je moeder borstkanker heeft. Esther Smid was 40 jaar toen ze borstkanker kreeg. Ze schreef dit help- en doeboek voor kinderen vanaf 8 jaar die van dichtbij te maken krijgen met borstkanker. www.gewoonpech.nl
 
Zijn je ouders gescheiden of is iemand overleden en zoek je info dan is de volgende website misschien iets voor jou: www.voorjongehelden.nl
 

Aanraders: Boeken, interessante links, muziek, enz.

Ik ben een betrokken begeleider die altijd zoekt naar dat wat het best bij jou past. Van een gestandaardiseerde aanpak is geen sprake. Het gesprek zal de grootste plek innemen in onze ontmoetingen. Daarnaast maak ik o.a. gebruik van ademhalings- en ontspanningsoefeningen, focussen, wandelen, schrijfoefeningen en muziek. Onlangs heb ik twee CD’s aangeschaft getiteld: muziek die je raakt. Het raakt inderdaad… De liedjes worden gezongen en zijn geschreven door Marja Boeve. Deze CD’s zet ik in tijdens de sessies. Ik ga op zoek naar het lied, de liederen die het best aansluiten bij jouw situatie. Het enige lied van de CD’s dat te vinden is op youtube is getiteld: Wees maar niet bang: www.youtube.com/watch.
Meer informatie is te vinden op www.muziekdiejeraakt.nl
 
Net als de verliefde hunkert de rouwende de hele dag naar de nabijheid van degene van wie die houdt. Alleen houdt de verliefde met hunkeren op zodra die ander aanklopt en weet degene die rouwt dat dat moment zich nooit meer zal voordoen.. Bovenstaande tekst staat beschreven in het nieuwe boek van Connie Palmen getiteld: 'Logboek'. De pijn van rouw als 'verliefdheid zonder verlossing'. Dat vind ik prachtig beschreven. www.conniepalmen.nl/Logboek-van-een-onbarmhartig-jaar-T15.php
 
Een uitzending van Kruispunt TV over wereldlichtjesdag. De dag waarop overleden kinderen worden herdacht: www.rkk.nl/kruispunt/archief/2011/detail_objectID737038.html#.TuYAuESU66g.facebook
 
Je ergste nachtmerrie als ouder is als je kind vermoord wordt. Dat overkwam de Amerikaanse Aba Gayle. Ze leidde een onbezorgd leven met drie gezonde kinderen totdat ze een telefoontje kreeg van de politie. Hoofdmotto in deze uitzending: Vergeven. Het drukt teveel op je ziel als je boos bent. Iemand vergeven doe je niet voor een ander. Je doet het voor jezelf. Het is een geschenk aan jezelf niet iets dat je weggeeft. Als je vergeving schenkt heeft dat een helende werking op jezelf. Bekijk de prachtige uitzending van KRO De Wandeling waarin Aba Gayle de moordenaar van haar dochter vergeeft: www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1117549

PR: Ondernomen acties, lopende zaken

Hierbij de link van het interview in Salland Centraal van begin november jl.: www.sallandcentraal.nl/article.php
 
Heb een aantal huisartsen en een Praktijkondersteuner Geestelijke Gezondheid van de huisartsen in Nijverdal bezocht. Steeds meer en meer mensen vanuit Twente weten me te vinden.
 
Sinds een paar maand ben ik ook actief op Facebook met de pagina Rouw- & Verliesbegeleiding Rosa Kiekebosch-Wigink
(www.facebook.com). Op deze pagina plaats ik zaken die me aanspreken, die diepgang hebben, me raken, een wijsheid in zich dragen, die ik graag met je deel enz. Ik zou het fijn vinden dat wanneer je de pagina bezoekt je een reactie achterlaat bij een onderwerp of aangeeft dat je de pagina leuk vindt d.m.v. “ik vind dit leuk”. Hierna ontvang je automatisch mijn berichtjes op je startpagina van Facebook.
 
De Weerd Uitvaartverzorging heeft zijn diensten uitgebreid met mijn nazorg. Hij vindt het belangrijk dat nabestaanden goed begeleid worden na een overlijden.
www.dwuitvaartverzorging.nl/index.php
 
Er is een nieuwe pagina aan mijn website toegevoegd met een overzicht van de lezingen die ik geef: www.rosakiekebosch.nl/index.php/lezingen

Gedicht voor kinderen

De nacht was zo donker
Geen sterren, geen maan,
Vannacht kon ik
Al dat donker niet aan.
 
Je kwam in mijn dromen
En iedere keer
Dat ik je wou roepen,
Vervaagde je weer.
 
De morgen brak eindelijk 
Door in de lucht,
De dag kwam tot leven,
Maar bracht jou niet terug.
 
bracht enkel de leegte
met vlagen van kou,
de zon zal niet warm genoeg 
zijn zonder jou.
 
We branden een kaarsje
en vatten zo moed,
de vlammetjes wuiven
een afscheidsgroet.
Uit: Als vlinders spreken konden (Yvonne van Emmerik)

Lieve mensen, ik hoop dat je deze nieuwsbrief met interesse gelezen hebt. Reacties, op- of aanmerkingen, ideeën, wensen of vragen zijn altijd welkom! Ik zou het fijn vinden als je deze nieuwsbrief doorstuurt naar mensen voor wie het van waarde zou kunnen zijn. Reeds verschenen nieuwsbrieven zijn te vinden onder: www.rosakiekebosch.nl/index.php/nieuwsbrieven

Hartelijke groet,
Rosa Kiekebosch-Wigink
Praktijk voor Rouw- & Verliesbegeleiding

 
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL